اتّفاقا سالى بر خروج از شهر اتّفاق كرده ، در كنار دريايى فرود آمدند ، چون بارهاى خود را بر زمين گذاشتند ، فى الفور همگى بمردند . ارميا كه از پيغمبران بنى اسراييل بود ، بر ايشان گذشت و عرض كرد : خداوندا ! اگر ايشان را زنده گردانى ، بلادت را آبادان كنند ، عبادتت را برپا دارند و بندگانت از ايشان زاييده شوند . خداوند به دعاى آن جناب ايشان را زنده گردانيد . آن‌ها خوردند و آشاميدند ، گرديدند و در مساكن سكنا نمودند و زاييدند ، تا آن‌كه به اجل‌هاى مقرّر خود مردند . هم‌چنين هفتاد نفرى كه با موسى به‌طور رفتند و مردند ، به صريح آيهء مباركهء ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ « 1 » زنده شدند و از طور برگشتند ، خوردند و آشاميدند ، زن اختيار كردند و فرزند نمودند . بنابراين بعد از ثبوت امكان رجعت و وقوع آن در امم سابق ، چه استبعاد دارد كه در اين امّت مرحوم هم ، واقع بشود . [ دليل محكمتر ] استدراك ارفع من سماك بلكه گفته مىشود به اعتقاد خود مخالف ، بايد واقع شود ، زيرا خود ايشان اخبارى روايت نموده‌اند كه مضمون آن‌ها اين است : هرچيزى كه در امم سابقه واقع شده باشد ، بايد در اين امّت نيز ، مثل آن واقع شود ؛ حذو النّعل بالنعل و القذّة بالقذّة و رجعت چنان‌كه دانستى در امم سابقه واقع شده است ، پس بايد در اين امّت هم واقع گردد . ثالثا ؛ استبعاد رجوع جمعى از مردگان هنگام ظهور آن جان جهان ، مناقض است با آن‌چه خود مخالفين ، در كتبشان از جماعتى از مسلمانان ايراد نموده‌اند كه پاره‌اى از ايشان قبل از دفن و پاره‌اى ديگر بعد از دفن ، زنده شده ، به دنيا برگشتند ، سخن گفتند ، خبرها نقل كردند و بعد از آن ، باز مردند .

--> ( 1 ) . سوره بقره ، آيه 56 .